donderdag 6 maart 2008

Donderdag 6 maart 15.00 uur

Wendy heeft vannacht niet zo heel lekker geslapen. Dus we waren al snel bij d'r.
Ze moest van de nachtzuster alles zelf doen. Nou dat is niets voor Wendy!

Vanochtend om 8.45 uur zijn er al drie drains uit gegaan. Het verwijderen van hechtingen en pleisters was vervelender dan het uit trekken zelf. Wendy vond dit super eng, wat gaat er gebeuren en zal het pijn doen? Gelukkig is het weer gedaan.

De morfine is weer gedeeltelijk op continu gezet, zodat ze niet eerst pijn hoeft te voelen en dan pas kan drukken. Dit werkt goed, ze heeft daarna niet meer op de knop gedrukt.

Nu ligt ze lekker te slapen, en dat is hard nodig, ze is echt moe.
Maar ze is echt een kanjer, ze doet het zo goed!!!!!
Wat wel heel raar is, is dat ze zelfs geen zin heeft in tv kijken. Dit heeft ze de afgelopen tijd zoveel gedaan en nu heeft ze zelfs daar geen zin in.
Gelukkig had Johanna, de zuster, wel een boekje van Pinkeltje. Dat lees ik zo nu en dan voor.
Of we masseren haar voeten, dat vind ze ook heel fijn.

woensdag 5 maart 2008

Woensdag 5 maart 20.30 uur

Wendy is moe en ligt nu lekker te slapen.
Het blijft nog steeds goed gaan. Straks gaat het belangrijkste medicijn tegen afstoting van het infuus af en moet ze dat gewoon gaan slikken.

Op de foto was wat vocht te zien in de longen. Dit wordt afgevoerd door de drains, ze bekijken dit morgen weer.

Iedereen is zeer tevreden, dus wij zeker.

Nu Wendy zelf kan aangeven wanneer ze extra pijnbestrijding wil, is dat voor haar een wat fijner gevoel.

Tot de volgende update!
Groetjes van Jan, Kevin en Jolanda

Woensdag 5 maart 16.45 uur

Even weer een update.

De hart-ondersteunende medicatie is gestopt, en dat gaat goed. Dit houdt in dat er weer een aantal infuuspompen minder werken.

Wendy heeft hier zelfs een knuffel van Frans Bauer gekregen. Jammer genoeg niet persoonlijk. Dit varkentje heet Moddertje.
Ook heeft ze van de afdeling van de hart-longmachine een blauw witte koe gekregen, deze heet Anna.

En Hiske, ze heeft je eerste kado open gemaakt, nou ja Kevin dan. Het scratch-boek, kunnen we een mooi boek van maken over deze periode.

Wendy heeft zo net een morfine-pomp gekregen die ze zelf kan bedienen. Als ze pijn heeft kan ze op een knopje drukken, dan krijgt ze een morfine-shot. uiteraard zit er een beveiliging op zodat ze geen overdosis kan krijgen.

Ook de sondevoeding is weer gestart. Kon ze even op een pil kauwen, dat vond ze heel fijn.

Morgen mogen er waarschijnlijk al twee drains uit, hier komt geen vocht meer uit. Dit zal wel niet zo lekker zijn, maar weg is weg.

Met ons gaat het verder allemaal goed. Een goede nachtrust doet wonderen. En het is geweldig dat alles zo voorspoedig gaat. Dat maakt het allemaal natuurlijk veel dragelijker.
En Wendy is ook tamelijk rustig en laat ons ook vrij makkelijk weg gaan, als we zeggen dat we weg moeten van de zusters.

Wij vinden het heel leuk en fijn om jullie reacties te lezen, bedankt allemaal!!!!!!!

Woensdag 5 maart 2008 9.00 uur

Gisteravond hebben we nog de IC gebeld voor we gingen slapen (20.45 uur). De slang was toen al uit haar luchtpijp. Deze pijp zat tussen de stembanden, daardoor kan ze nu alleen maar fluisteren. Verder was alles stabiel.

Vanochtend om 7.00 uur hebben we weer gebeld, Wendy heeft het grootste deel van de nacht geslapen. Tegen de ochtend werd ze wat wakkerder. Ze moest wat hoesten, dit deed uiteraard zeer. Daarom heeft ze wat meer morfine gekregen.

We gaan nu snel naar haar toe.

Als we niet bij Wendy zijn, hebben wij allemaal ons mobiel aan, dus zijn we bereikbaar.

dinsdag 4 maart 2008

De eerste dag

Nu is er even tijd om alles rustig te vertellen.

Er waren dus 2 ambulances op de boot. Na een snelle overtocht gingen Jan en Kevin al op weg naar Groningen. Wendy en ik reden eerst naar het Gemini. Daar werd Wendy overgeladen in een andere ambulance, zodat onze eerste ambulance weer terug kon naar Texel.
Daarna in vliegende vaart met zwaailicht en af en toe de sirene naar Groningen.
Om 0.45 uur kwamen wij aan in het UMCG. Na wat eerste controles op de spoedeisende hulp, gingen we naar de kinderafdeling.
Maar al snel werden het eerste en tweede groene licht gegeven. En om 4.30 uur lag Wendy al in de OK. Ze was thuis natuurlijk uit haar slaap gehaald, dat was even schrikken. Wat gaat er gebeuren met me? Maar uit eindelijk is ze rustig onder zeil gegaan.
Om 6.00 uur kwam de chirurg langs die de longen heeft gehaald. Hij was zeer tevreden.
Al om 9.45 uur kwam het telefoontje dat ze klaar waren en dat we naar haar toe konden. Om 10.15 uur konden we echt bij Wendy. Dat was wel even wennen, al die slangen en toeters en bellen.
Het gaat nog steeds goed met haar, ze wordt nog een beetje slapende gehouden omdat ze nog een slang in haar luchtpijp heeft zitten en dat is niet zo prettig. De ademhalings wordt zo afgesteld dat ze het steeds meer zelf moet doen. Als dat allemaal goed gaat mag de slang uit haar keel.
Vanmiddag is er ook nog een echoscopie gemaakt en röntgen foto's. Alles ziet er prima en rustig uit.
Om jullie een idee te geven: ze ligt aan 8 medicijnpomen, ze heeft 4 drains in haar borstkas, 4 infusen, enz.
Onze kanjer doet het heel goed, maar de weg zal nog pijnlijk en lang zijn.
Wij zijn na deze spannende dag op en gaan zo lekker slapen. Morgen houden we jullie weer op de hoogte.

p.s. als je vanaf nu een reactie plaatst komt hij als het goed is op de site en kunnen wij ze dus ook lezen, als je voor dit bericht een reactie hebt geplaatst, dan hebben wij hem helaas niet kunnen lezen.

Groetjes vanuit Groningen

Tot nu toe alles goed

Wendy was om 9.45 uur uit de operatiekamer. Ze ligt nu met allemaal slangen en apparaten op de kinder IC. Tot nu toe gaat alles goed! Ze heeft ook nog een slang in d'r luchtpijp zitten, daardoor zal ze straks nog even niet kunnen praten. Wendy krijgt morfine tegen de pijn.
Het adres is:
UMCG
Postbus 30001
9700 RB Groningen

We gaan nu snel weer naar Wendy toe.

De pieper gaat

Gister avond om 21.45 uur ging de telefoon. Het was de chirurg uit Groningen! Of Wendy geen koorts had of iets anders. Want er was waarschijnlijk een geschikte long!
Wendy heeft geen koorts, dus een ambulance werd gebeld.
Snel alles pakken wat je pakken kunt, Wendy wakker maken. Ze lag net heerlijk te slapen.
Marcel kwam gelijk om Snoepie (onze hond) op te halen en om ons bij te staan.
Om 23.00 uur zaten we op de boot. Er stond nog een ambulance op de boot.

Ik ga straks weer verder, maar we kregen net een belletje dat ze klaar zijn met Wendy en dat het er goed uit ziet!!!!!!