donderdag 13 maart 2008

donderdag 13 maart 16.45 uur

Nu Wendy al van alles en nog wat is verlost, is er niet zoveel meer te melden op medisch gebied. Alles gaat nog steeds goed. De Tacrolimus-spiegel schommelt nog wat, maar daar wordt aan gewerkt.

Het is nu vooral oefen. Wendy zei vanochtend dat ze net een baby van 10 jaar is. Maar oefening baart kunst en Wendy wil graag verder, hoewel het soms een beetje eng of moeilijk is.

Morgen gaan we voor het eerst weer een longfunctie blazen. De dokter zei dat we er niet te veel van moesten verwachten, maar het gaat al zo goed en dan hebben ze een begin-waarde.

En ja wel, ze zijn langs geweest. De clini clowns!! Helaas mochten ze niet bij Wendy op de kamer, want ze heeft een Clepsella-bacterie. Deze is niet schadelijk voor Wendy, maar ze willen hem niet door het hele ziekenhuis hebben.
Dit was wel jammer, maar ze hebben voor de deur wat gedaan. Ze probeerden een luchtzak kapot te slaan.

Het is echt ongelofelijk, maar vanochtend weer een STAPEL kaarten, van vrienden, familie, klasgenoten van Wendy en Kevin, dorpsgenoten, maar ook van familie van familie (snap je wat ik bedoel?) en van kennissen van familie, enz.

En de reacties voor de weblog: van down under, familie die ik (jammer genoeg) zeer weinig zie en buren die zelf geen computer hebben,maar bij familie een reactie op de weblog zetten.

We krijgen ook kaarten en reacties van mensen die zelf, of hun kind, op de lijst voor transplantie staan of hebben gestaan. Dit is wel heel erg speciaal, wij wensen jullie ook heel veel sterkte toe en hopen dat ook bij jullie de nieuwe longen snel komen. En dat na deze zware periode er weer zonneschijn zal zijn!!

woensdag 12 maart 2008

woensdag 12 maart 19.00 uur

Vanmiddag kregen we bezoek van Petra, Robin en Sterre. Kevin, Robin en Sterre hebben Wendy d'r helium-ballon weer laten vullen en ze zijn op de foto geweest met Diddlina. Jammer genoeg voor Wendy kwam Diddlina niet naar de afdeling.
De voorraad snoep is aangevuld (Sonja heb ik op vakantie gestuurd), een mooi kado uit Egypte gekregen en de ramen tegen over Wendy haar bed zijn al bijna niet meer te zien. Ze hangen vol met alle lieve, grappige en mooie kaarten.
En van Robin heeft ze een hele bijzondere ketting gekregen, een dolfijnen vriendschaps-ketting!

Ik ben met Kevin gaan kijken bij de traumahelikopter en laat ie nou net gaan opstijgen! Best leuk om dat eens te zien.

woensdag 12 maart 13.30 uur

Het wordt gelukkig heel eentonig, maar ik kan weer alleen maar melden dat het buitengewoon goed gaat hier.

Dokter Duiveman is weer langs geweest. Hij heeft Wendy zelf naar haar longen laten luisteren.
Wat klinkt dat schoon! zei ze met een lach op haar gezicht.

Jan had zich zelf voorgenomen om het niet te vragen, maar kon de verleiding niet weerstaan.
Hij vroeg hoe lang het nog ongeveer kan duren eer ze naar huis mag. De dokter antwoorde toen:
de snelste tot nu toe was met 2 en een halve tot 3 weken weer thuis, maar dit gaat wel heel erg snel.

Wendy heeft vandaag al op de weeg-stoel en de toilet-stoel gezeten!
En ze heeft al weer een paar pasjes gelopen.
De grote pleister is er af, er zitten nu allen nog maar kleine pleisters op de gaatjes van de drains. Hierdoor kan ze ook al wat beter rechtop staan en zitten.

En het bloedprikken kan nu tot opluchting van Wen weer gewoon in haar arm.

dinsdag 11 maart 2008

dinsdag 11 maart 19.30 uur

WAT EEN POST!!!!!!!! 35 kaarten en brieven. Het is overweldigend. Dit doet Wendy, en uiteraard ons ook, heel erg goed. Zoveel mensen die met ons mee leven.

Verder was het alweer een dag met veel gebeurtenissen.
- Het infuus van de morfine is er daadwerkelijk uit gehaald.
- Gelijk daarna zijn de laatste 2 drains er uit gehaald!
- Met de fysio heeft ze even gestaan en ze heeft op een stoel gezeten.
- De spiegel van de Tacrolimus was nu omhoog, nu moeten ze op zoek naar de goede dosering voor Wendy om de
spiegel goed te houden.

Dokter Duiveman kwam vanmiddag nog langs, ook hij vind het allemaal zeer voorspoedig gaan. Nu komt de tijd dat Wendy haar boot (het bed) moet gaan verlaten. Beetje bij beetje met hulp en langzamerhand zelf tot dat ze het strand heeft bereikt. Wendy snapte dit niet helemaal, maar toen hij gewoon zei dat ze beetje bij beetje moet gaan oefenen snapte ze het wel. En ze vertelde ook dat ze dat van plan is.

En wat gisteren niet door ging, ging vandaag gelukkig wel door. Oma Abma, Tante Hiske en Ome Peter zijn langs geweest.Weer overladen met kado's. Jan heeft de VTB (transport bedrijf) al gebeld. Het was goed om iedereen te zien.
En toen stond ook Saskia (tot het najaar de fysio van Wendy) naast haar bed. Het is leuk haar nu hier te zien. Toevallig kwam de fysio van het UMCG net voor Wendy toen Saskia er nog was. En ze kon nog een helpende hand bieden bij het verwijderen van de drains.

Welterusten en tot morgen.

dinsdag 11 maart 12.15 uur

De noodsituatie (van het water) is opgeheven!!!!!
Wendy heeft alweer post gekregen. En we kunnen nu gezellig met z'n allen een spelletje doen.

Vandaag is ook het bloedprikken in de voet al achter de rug.
De morfine is gestopt!!!! Dat betekent weer een infuus minder en eindelijk een hand vrij!!
En het verband is voor de tweede keer verwisseld, Wendy heeft heel goed mee geholpen.
Nu nog de medicijnen en dan nog even uitrusten voor het bezoek komt.

maandag 10 maart 2008

maandag 10 maart 17.30 uur

De noodsituatie is nog steeds van kracht. Toen ik vanmiddag naar het Ronald Mc Donaldhuis liep, stonden daar 4 tankauto's met water.
Het is wel ongezellig zo hoor. Geen post, geen visite (oma Abma, Hiske en Peter zouden vandaag langs komen) en we kunnen niet met z'n allen bij Wendy.

Wendy heeft vandaag met de fysio twee keer aan de rand van het bed gebungeld.

De drains lopen puur minder. Hopelijk mogen ze er snel uit. Dan wordt het voor Wen al een stuk minder vervelend. En pas dan mag eventueel het infuus voor de morfine er uit. Dat zou helemaal super zijn, want dan heeft ze in ieder geval weer 1 hand om wat mee te doen. Maar ja, we wachten het rustig af. De drains kunnen er beter een dag te lang, dan te kort in zitten.

De zuster zegt net dat ze nu aan het overleggen zijn of ze morgen weer een zondags-dienst moeten draaien, omdat ze dan waarschijnlijk nog geen schoon water kunnen garanderen.

Wat is internet toch geweldig. Zelfs in Tasmanie zijn ze op de hoogte! Jet en Annick wat leuk om een bericht van jullie te lezen. Wendy vind het fantastisch!

maandag 10 maart 13.15 uur

Fred (van fok), ik weet je e-mail niet daarom langs deze weg. Wendy heeft hier de luxe dat er standaard een computer op de kamer hangt. Dus ze heeft geen FOK-laptop nodig, kan iemand anders hem gebruiken. We vinden het heel leuk dat je wel aan Wendy hebt gedacht, dank je wel!!!